Curriculum vitae
Curriculum vitae, CV (łacina bieg życia,
przebieg życia) . życiorys zawodowy.
Forma życiorysu różniąca się od biograficznej strukturą.
Zamieszczone w nim informacje są przedstawione w oddzielnych, wyróżnionych
nagłówkami bądź śródtytułami blokach tematycznych: dane personalne, przebieg
pracy zawodowej, doświadczenie zawodowe, preferencje osobiste (hobby,
zainteresowania itp). Minimalna
długość CV to 2/3 strony formatu A4, maksymalna . jedna
strona, choć u osób o dłuższym stażu pracy i drodze zawodowej objętość taka
może się okazać niewystarczająca. Na dole strony powinna (tak jak w innych
dokumentach aplikacyjnych) pojawić się klauzula zawierająca zgodę na
przetwarzanie danych osobowych:
Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych w celach
rekrutacji, zgodnie z Ustawą z dn. 29.08.1997 o ochronie danych osobowych (Dz.
U. nr 133, poz. 883).
Układ chronologiczny . używany zwykle przy podaniach o pracę. Dobrze
sprawdza się w sytuacjach, gdy ważne jest
doświadczenie zawodowe oraz wykształcenie. Po danych osobowych zamieszcza się
informacje o wykształceniu (lata nauki, rodzaj szkoły, kierunek nauki) w
odwróconym porządku chronologicznym. Następnie podawany jest, również w
odwrotnej kolejności, przebieg pracy. Każda pozycja powinna zawierać lata
pracy, nazwę firmy, stanowisko, skrócony opis zadań, osiągnięcia zawodowe. W
dalszej części zamieszczane są informacje o pozostałych osiągnięciach, zakresie
dodatkowych kompetencji, zainteresowaniach, referencjach.
Układ celowy . przydatny dla osób o konkretnym celu
zawodowym i bogatym doświadczeniu. Ten układ ma zadanie przedstawić pracodawcy
konkretnej wizji pracy, jaką zamierzamy realizować. W przypadku tego życiorysu
ważne są jedynie informacje adekwatne do stanowiska: szkolenia, kursy, opis
osiągnięć i predyspozycji. Takie CV ma za zadanie skupić uwagę czytającego na
tym, co zamierzamy wnieść do firmy.
Układ funkcjonalny . główne zadanie tego układu to zmniejszenie
niekorzystnego wrażenia, jakie osoba czytająca może odnieść np.
z powodu przerw w zatrudnieniu, wykształcenia nieadekwatnego do stanowiska,
jakie chcemy pełnić. Korzystają z niego również osoby zamierzające zmienić
ścieżkę kariery. Przy takim układzie szczególnie istotny jest opis kompetencji,
osiągnięć, umiejętności przydatnych w branży, w której chcemy pracować.
Informacje na temat wykształcenia należy wpisać w odwróconej
kolejności chronologicznej . zaczynając od tego, co miało miejsce ostatnio.
Trzeba podać datę rozpoczęcia i zakończenia nauki, pełną nazwę szkoły czy
uczelni, wydział i kierunek. Warto zaznaczyć także specjalizację, wiodące
przedmioty na studiach, ewentualnie tematykę pracy dyplomowej. Nigdy nie
umieszczamy w tym punkcie informacji o ukończonej szkole podstawowej.
Odwrócony porządek chronologiczny obowiązuje także podczas
prezentowania naszego przebiegu zawodowego. Podajemy datę rozpoczęcia i
zakończenia pracy, nazwę firmy, zajmowane stanowisko, a także zakres pełnionych
obowiązków. Jest to istotne, ponieważ nazwy stanowisk nie zawsze oznaczają to
samo w każdej firmie. Jeżeli nie posiadamy doświadczenia zawodowego, w tym
miejscu wspominamy o odbytych stażach i praktykach zawodowych. Nie jest ważny
prawny aspekt pracy, liczy się doświadczenie i umiejętności, jakie dzięki niej
zdobyłeś.
Zamieszczamy tutaj osiągnięcia naukowe (np.
publikacje, stypendia naukowe), sportowe, społeczne (np.
funkcje w organizacjach studenckich i innych). Osoby będące na początku kariery
zawodowej powinny napisać o jakichkolwiek doświadczeniach, które udało im się
zdobyć. Warto wspomnieć, np. o działalności w
harcerstwie, organizacjach studenckich lub charytatywnych. Są to bardzo cenne
informacje zarówno dla pracodawcy, jak i dla doradców personalnych. Mogą bowiem świadczyć o zaangażowaniu w pracy zespołowej, o
umiejętności podejmowania samodzielnych decyzji.
Prawo jazdy, znajomość języków obcych, umiejętność obsługi
komputera, inne, np.: pracy w grupie, umiejętność
organizowania pracy, kierowania, komunikowania się, łatwość nawiązywania
kontaktów. Nawet gdy wydaje się nam, że oferowana
praca nie będzie wymagać posługiwania się angielskim czy niemieckim, należy o
tych umiejętnościach napisać. Trzeba podać w miarę dokładny stopień ich
znajomości . w mowie i piśmie. Warto wspomnieć też o kursach odbytych za
granicą, a jeśli posiadamy certyfikaty potwierdzające nasze umiejętności, to
również je wymienić.
W części tej pisze się o swoich zainteresowaniach. Jednak nie
należy przesadzać i opisywać rozlegle swojej pasji, należy po prostu wymienić
to, co lubimy robić w wolnych chwilach . około 2-4 zainteresowań.
W Stanach Zjednoczonych, anglojęzycznej Kanadzie i na Filipinach
na curriculum vitae używa się określenia "résumé".
W Ameryce Północnej terminu curriculum vitae
używa się w zasadzie wyłącznie w środowisku naukowym i akademickim. Jeszcze
prostszym określeniem jest używane (przy pozycjach nie
wymagających szczególnych kwalifikacji) pojęcie "biodata".